تحلیلی بر جنگ قره باغ: کدوم کشور سود بیشتری از این جنگ می برد .توحید صمدی کارشناس ارشد علوم سیاسی ور

قره باغ به جهت داشتن معادن طلا وخاک حاصلخیز ونزدیکی مرزهای ایران وقرار گرفتن در منطقه قفقاز،همیشه مورد توجه کشورهای همسایه وهمجوار وحتی کشورهای دور اروپایی وآمریکا بوده است با توجه به حاکمیت ارمنستان بر منطقه قره باغ، جمهوری آذربایجان طی سه دهه اخیر احساس شکست و ناکامی نسبت به مساله قره باغ داشته و اساسا این موضوع برای دولت و ملت جمهوری آذربایجان بُعد حیثیتی و پرستیژی پیدا کرده است.در جنگ قره باغ چند گزینه است که باید اشاره کنم که در این جنگ حیثیتی برای آذربایجان بود با یاری جستن از ترکیه، رد پای رژیم صهیونستی وخطر برای پشت مرزهای ایران اتفاق افتاد وهمچنین در خصوص اینکه در ترکیه حدود بین سه تاچهار هزار نفر از اشرار واز جنگ سوریه برگشته های داعشی که اکثرا از کشور چچن هستند در کشور ترکیه ناامنی ایجاد می کردند در این جنگ قره باغ ترکیه با اعزام این نیروها به قره باغ ،ازدست داعش در کشور خود رهایی یافت.وبه اصطلاح آذربایجان پیروزشده وارمنستان مجبور به شکست وامضاء صلح بین خود وباکو شد.در صلحی که بین این دوکشور مطرح است باید موشکافانه بررسی نمود،کشور آذربایجان تقریبا تمامی مرز مشترک قره باغ با ایران را در اختیار خود در آورد وعملا ارمنستان را به خارج رانده وباعث شد تا از طریق مرز خود به نخجوان وترکیه به راحتی رفت وآمد داشته باشد ولی ورق برگشت ودر این جنگ باکو عملا بازنده میدان بوده وروسیه وایران برنده میدان شدند،ارمنستان یک مسیر ترانزیت جایگزین برای ایران محسوب می شود تا جمهوری اسلامی برای تبادل و انتقال کالا به اروپا صرفا به ترکیه وابسته نباشد. اما حالا ترکیه با اجرای نقشه های خطرناک خود و از بین بردن دسترسی به ارمنستان، می تواند علائق خود را به ایران تحمیل کندرژیم صهیونیستی با ارسال انبوه پهپاد، سلاح ها و موشک های رادارگریز به آذربایجان نقشی انکارناپذیر در موفقیت باکو داشته و سفیر این رژیم در تهران نیز با صراحت و افتخار از همکاری باکو با صهیونیست ها خبر داده است. اسرائیل با حضور دائمی در مرزهای شمال غرب ایران می تواند بازوی مکمل ناتو و آمریکا در جنوب قفقاز باشد و سیاست همیشگی تفرقه بینداز و حکومت کن را برای واگرایی میان کشورهای منطقه پیگیری کند. مداخله در امور داخلی ایران، تلاش برای مهار جمهوری اسلامی و ایجاد تحریکات قومی در داخل ایران هدف دیگر رژیم صهیونیستی از حمایت از جمهوری آذربایجان بوده است. از سوی دیگر صهیونیست ها با حضور در جمهوری آذربایجان می توانند در سیاست گذاری های نفتی و گازی منطقه نیز تاثیرگذار بوده و جریان انرژی به سمت خود را نیز تضمین کنند. تردیدی وجود ندارد که صهیونیست ها به دنبال ایجاد پایگاه نظامی در سواحل دریای کاسپین نیز هستند.بر اساس توافق جدید، نیروهای مرزی روسیه مستقر در ارمنستان، کریدور جدید حمل و نقل از خاک ارمنستان را که جمهوری آذربایجان را به نخجوان وصل میکند، کنترل خواهند کرد. جمهوری خودمختار نخجوان بخشی از جمهوری آذربایجان است که در جنوب قفقاز و شمال رود ارس واقع شده و از شمال و شرق همسایه ارمنستان، از جنوب با ایران و از غرب مرز نسبتا محدودی با ترکیه دارد. مقامهای ارمنستان گفتهاند مسیر حمل و نقل از نخجوان از خاک ارمنستان عبور میکند. مسائل فنی این مسیر هنوز مشخص نیست و قرار است درباره آن مذاکره شود. دولت ارمنستان گفته است به دنبال توافق اخیر، تمامی راههای مراوداتی منطقه باز میشود و این کشور همچنین امیدوار است از طریق نخجوان به شبکه ریلی ایران دسترسی پیدا کند.ظاهرا با دستکاری در نقشه های جعلی باز می خواهند در شبکه های اجتماعی ورسانه ها اعلام کنند که در این جنگ تنها راه اصلی ایران به ارمنستان قطع شده ولی اینطور نیست با نگاه دقیق به نقشه آخرین تحولات در می یابید که:وقتی کریدوری در شرایط جنگی فراهم می کنند به مفهوم این است که رفت وآمد در آنجا شدیدا تحت کنترل خواهد بود.

ایران با ارمنستان ۴۰ کیلومتر مرز رسمی در امتداد مسیر رودخانه ارس دارد و روی این رودخانه پلی به نام پل دوستی احداث شده است که ایران چند سال بعد از استقلال ارمنستان این پل را احداث کرد و زمینه ارتباط ارمنستان با جهان خارج و جنوب را فراهم کرد.در این آتش بس مقرر شده منطقه قره باغ با یک کریدور پنج کیلومتری در غرب خود به نام «لاچین» امکان ارتباط با خاک ارمنستان را داشته باشد. در عوض مقرر شده در جنوب جمهوری خودمختار نخجوان با گذار از ۴۰ کیلومتر مرز ارمنستان در امتداد رود ارس کریدوری داده شود که نخجوان با جمهوری آذربایجان ارتباط پیدا کند. درحال حاضر ارتباط نخجوان با خاک آذربایجان از طریق ایران برقرار می شود و می خواهند این ارتباط از طریق خاک ارمنستان باشد.به امید اینکه در هیچ جای دنیا شاهد جنگ وخونریزی نباشیم .والسلام