شهریار زرشناس؛ فیلسوف تیتاپی!
شهریار زرشناس، استاد دانشگاهی که خودش میگوید رانندگی بلد نیست، موبایل ندارد و زندگیاش میان خواب، کتاب و خوردن تیتاپ میگذرد، این روزها بیشتر بهخاطر حملات تند و بیپایه به اصلاحطلبان و تاریخ ایران باستان شناخته میشود تا دستاورد علمی.
زرشناس در هر سخنرانی مشکلاتی مثل تورم، بیکاری و فساد را «برآیند اصلاحطلبان» معرفی میکند؛ گویی چهل سال تمام کشور فقط دست یک جناح بوده! این نگاه یکسویه و شعاری بیشتر به خطابههای ایدئولوژیک شبیه است تا تحلیل علمی.
بخش جنجالیتر کارنامه او، توهین به تاریخ ایران است. وقتی کوروش بزرگ – نماد افتخار ملی – را «جنایتکار» مینامد، تنها بیانگر است که نگاهش بر پایه تعصب و نفی هویت ایرانی است نه تحقیق دانشگاهی.
جالب آنکه خواهرش، زهره زرشناس، درست نقطه مقابل اوست؛ او با پژوهشهای علمی، کوروش را افتخار ایرانیان میداند. همین تفاوت خانوادگی، تصویری کوچک از شکاف بزرگ جامعه ماست:
یک طرف، تفکر بسته و ارتجاعی شهریار زرشناس؛
طرف دیگر، رویکرد علمی و ملیگرایانه خواهرش.
زرشناس اگرچه خود را روشنفکر میداند، اما در عمل بیش از هر چیز به یک ایدئولوگ سیاسی شبیه است؛ کسی که با تیتاپ و شعار نمیتوان او را جدی گرفت.
نوشته توحید صمدی
برچسب:
نویسنده: زهرا نیکنام